Każdy chyba użytkownik Linuxa na początku swojej przygody z tym systemem nie znosi domyślnego edytora Vi. Tak się składa, że vi nie jest takie straszne jak go malują. Jest domyślnym edytorem, bo jest najmniejszy i najpotężniejszy, tylko trzeba umieć go obsługiwać. Wielu z Was pewnie po jego 'niechcącym' włączeniu opuszcza tę konsolę, aby na innej wpisać killall -9 vi... A nie prościej wpisać -esc-:q? No właśnie. W tym artykule postaramy się choć trochę przedstawić atuty vi.

W rzeczywistości lepszym edytorem jest vim [Vi IMproved], jako że jest łatwiejszy w obsłudze, posiada kolorowanie składni oraz ma znacznie większe możliwości. Główna ideologia vim (jak i vi) opiera się na tym, że nie ma żadnego menu głównego jak w przypadku innych edytorów, tylko są jakby dwa poziomy pracy. Pierwszy z nich jest uaktywniany zaraz po starcie programu. Jest to tryb, w którym możemy wydawać polecenia związane z obróbką tekstu itd. Drugi poziom jest potrzebny do wprowadzania tekstu. Aby go uaktywnić wcisnąć należy i. Czyli wydać polecenie insert. Teraz możemy edytować nasz tekst, ale nie możemy wydawać poleceń do np. wycinania tekstu, kasowania go itp. Aby więc wrócić do tej możliwości należy wcisnąć -esc-. Teraz możemy właśnie wydawać polecenia. Np. aby skasować bieżącą linię, wciskamy dd [czyli dwa razy po sobie literę d]. Jeżeli chcemy skasować ileś tam znaków to wciskamy d# [gdzie # to liczba znaków]. Aby wyjść z programu wciskamy : [teraz możemy wydawać polecenia ciągłe, zatwierdzając -enterem-] i piszemy q [zatwierdzamy -enterem-]. Chyba że zrobiliśmy jakieś zmiany w pliku a nie chcemy ich zachować, wtedy :q!. A jeżeli chcemy zachować sam plik to :w, albo może zachować i od razu wyjść z vi(m'a)? :wq. Powyższe polecenie możemy zastąpić przez :x, jest ono prawie analogiczne do wspomnianego wyżej, z tym wyjątkiem, że zapisuje plik jedynie jeśli został zmodyfikowany. To są informacje tylko niezbędne do jako takiej obsługi vi(m'a) i żeby się w nim nie pogubić. Bardziej zaawansowane możliwości przedstawi LIAR, jako że dłużej obcuje z tym edytorem...

Głównie skupię się na vim'ie, gdyż właśnie z niego bardzo dużo na codzień korzystam. Vim posiada wiele funkcji, które przydają się w życiu codziennym. Na przykład czytając grupy news często możemy natknąć się na fragmenty tekstu kodowane przy pomocy algorytmu rot13. Jest on bardzo prosty, jednakże gdybyśmy chcieli odkodować go ręcznie, byłoby to bardzo pracochłonne. W takim wypadku możemy umieścić go w vim'ie i będąc w trybie poleceń wpisać g??. Spowoduje to zakodowanie / rozkodowanie aktualnego wiersza. Możemy również wpisać g?x? gdzie x jest to ilość linii, na których mamy przeprowadzić kodowanie / dekodowanie, poczynając od aktualnej.

Vim'a możemy również 'podpiąć' jako edytor do wielu programów, m.in. klienta poczty mutt oraz czytnika news slrn. Wówczas bardzo pomocna może okazać się nam opcja tw (textwidth). Możemy przypisać do niej liczbę, która będzie określała, po którym znaku vim ma automatycznie załamać wiersz. Przykładowo, wpisanie: :set tw=74 spowoduje, że program będzie załamywał tekst po 74-tym znaku.

Jeśli często korzystamy z jakiejś nazwy, która w dodatku jest dość długa, i nuży nas ciągłe jej wpisywanie, to zapewne zechcemy bliżej przyjrzeć się poleceniu ia (iabbreviate). Powoduje ono przypisanie jednemu ciągowi znaków (podanemu jako pierwszy argument), drugiego ciągu znaków (podanego jako drugi argument). Np. wpisanie: :ia FM Magazyn Internetowy FurryMAG, spowoduje, ze gdy przy wprowadzaniu tekstu napiszemy słowo 'FM' zostanie ono zastąpione przez 'Magazyn Internetowy FurryMAG'.

Niektórzy, mogą mieć nawyk lub kaprys zapisywania pliku przy pomocy klawisza F2. Vim, daje nam między innymi funkcję map. Dzięki której, możemy przypisać dowolnemu klawiszowi, jakąś instrukcję, lub ciąg instrukcji. Uzyskanie możliwości zapisywania pliku, przy wykorzystaniu klawisza F2 sprowadza się do wpisania w programie sekwencji: :map F2 :w. , jest to reprezentacja naciśnięcia klawisza -enter-.

Przedstawiliśmy tutaj jedynie kilka spośród paruset funkcji vim. Niemożliwością jest prezentacja ich wszystkich na łamach tego artykułu. Dlatego, zachęcamy Was, do zapoznania się z tym edytorem i jego bardzo rozbudowanymi możliwościami. Jest on dostępny na wiele platform, między innymi na Unixy, MS-Windows, Macintosha i Amigę. Ściągnąć można go z serwisu http://www.vim.org/ oraz http://freshmeat.net/.